Het heeft te maken met het vertrek van Willemijn naar Z-Afrika. Ze gaat 3 maanden vrijwillergerswerk doen in een kindertehuis. Het kindertehuis is helemaal afhankelijk van giften en ze wilden erg graag dat Willemijn haar kennis en kunde kwam delen. Voor Willemijn is het een bijzondere ervaring. Na maanden van regelen en overleg met het tehuis vertrok ze woensdagmorgen vanaf Schiphol. Daarna vertrok Laurens voor een familieweekje met de 'schoonfamilie' en bleven we met zn drietjes over. Dat is echt wel even wennen.Vooral nu het weekend is. In het weekend delen we vaak de zorg en ook oppas hebben we in tijden niet buiten het gezin om geregeld en vaak vind ik het ook teveel gedoe om het te regelen. We zijn een beetje verwent...Al kunnen de kinderen ook niet altijd. Dat geven ze echt wel goed aan maar meestal lukt het toch;)Maar het betekent ook gewoon een rustig weekend thuis. Wat schoolwerk: boekjes labelen voor de schoolbibliotheek, planningen maken voor de periode tussen herfst-en kerstvakantie, lekker als het al klaar is.
 |
| wat heerlijk: lekker samen op de bank met een boek |
We rijden nog steeds in de leenbus. De afhandeling van de verzekering kost tijd en we moeten ook echt wel even nadenken wat we willen en kunnen. Het draait om veel geld.
Jochem heeft alweer een oorontsteking. Nu aan de andere kant. Het loopt al zeker 10 dagen maar gelukkig wordt het wat minder. Hij is de laaste tijd 's avonds en 's nachts erg onrustig. We zijn er nog niet achter wat de oorzaak daarvan is. Natuurlijk slaapt hij ook met Rivotril maar dat vinden we niet zo'n fijne oplossing. Het lijkt erop dat paracetamol ook helpt. In ieder geval gaat het inslapen beter.
De brandwond is nu echt dicht! We kunnen het nu echt achter ons laten. De rode plek wordt ook nog steeds kleiner en Jochem is weer begonnen in de statafel. Doordat de brandwond tegen een steun kwam heeft hij vanaf eind januari niet gestaan. Nu moet hij weer bij het begin beginnen: eerst 5 minuten en dan steeds weer een beetje langer. Hij houdt het nu 15 minuten vol
