wat een toestand!

Van de kinderen en onze ouders hadden we een wandelvakantie gekregen en daar gingen we vanaf woensdag van genieten. Om 9 uur zaten we al in de auto en vertrokken we naar het Sauerland. Een leuk hotel aan de Lahnquelle waar meer nederlanders verbleven was onze bestemming. Van daaruit zouden we donderdag en vrijdag gaan wandelen over de Rootharsteig. Van te voren nog even gebeld met de reisorganisatie of er nog sneeuw lag , maar dat zou niet zo zijn. Eerlijk gezegd vond ik dat niet zo erg.Woensdag was het prachtig weer. In de buurt hebben we een korte wandeling gemaakt door de sneeuw! Toch was dat niet een probleem, we konden er prima over lopen. Na een lekker diner en afspraken maken over de volgende dag zochten we ons bed op , met een vreselijk kussen..Goede les:zelfs naar een hotel moet je je eigen kussen meenemen. De volgende morgen stonden we met nog 4 wandelaars klaar en werden we weggebracht voor een wandeling van 18 km. Eerst ging het prima maar na een aantal kilometers waren er hele stukken met verijsde sneeuw. We struinden wat langs het pad waar de sneeuw weg was maar we moesten ons toch ook op het gladde bewegen, zo af en toe. Op een gegeven moment ging het mis en smakte ik tegen de grond. Meteen wist ik dat het fout was. Ik werd heel misselijk en stond m'n best te doen om de ademhaling weer in het onder controle te krijgen. Nadat ik wat bij gekomen was werd er door de anderen een mitella van mijn sjaal gemaakt en besloten we door te lopen naar de volgende wegwijzer waar we onze positie konden doogeven. Uiteindelijk konden we afdalen naar de doorgaande weg en daar heeft een vriendelijke automobilist ons (Henk en ik )aangeboden  terug te brengen naar het hotel. De anderen zouden langs de doorgaande weg terug lopen.
Eenmaal in het hotel kregen we het adres van het ziekenhuis in Siegen. Daar werden foto's gemaakt en mijn pols gegipst. Het bleek dat het een gecompliceerde breuk in het brede deel van het spaakbeen was. Daarom moesten we de volgende dag om 7.00 terug zijn voor een opname en een operatie.Ik zou tot zondag moeten blijven ,maar dat viel uiteindelijk mee. Mijn arm werd plaatselijk verdoofd en ik kreeg een roesje, 'k hoef niet alles mee te krijgen tijdens zo'n gebeurtenis.  1,5 uur later was ik een plaat rijker en kon ik naar de zaal waar 2 oudere duitse dames lagen.De verpleging deed z'n best om alles zo goed mogelijk voor me te regelen.Vanaf de middag nam de zwelling flink toe wat erg pijnlijk was , dus werd het verband opengeknipt en nieuw ruimer verband aangelegd. Voor de pijn heb ik mijn lever 24 uur flink belast, maar nu gaat het wel. moet alleen mijn arm hoog houden en een beetje rustig aandoen.....
De hulp voor Jochem is voor de komende week zo goed als rond. Dat moet ik gewoon geregeld hebben , want ik kan helemaal niets! En vooral dat ik helemal niet voor Jochem kan zorgen is het grootste probleem. autorijden gaat ook niet...fietsen niet..een zware tas dragen niet..Maar dat lost zich makkelijker op dan de zorg voor Jochem.
Gisternamiddag zijn we thuisgekomen en dat voelt weer prima.  Lekker weer in m'n eigen bed met m'n eigen kussen!

verkeerde voeding...

Afgelopen maandagavond ontdekte Ann dat we andere voeding voor Jochem hadden...Zelf hadden we dat nog niet bemerkt, maar zij dacht dat we bewust andere voeding hadden. Gelukkig dat ze toch even navroeg over het hoe en waarom. Jochem had al een paar dagen aan het eind van de dag gespuugd. Hij was ook verkouden, maar spugen paste toch niet echt in het plaatje. We waren al weer een beetje aan het onderzoeken wat de oorzaak kon zijn....Maar dat was maandagavond opeens duidelijk. Sorgente had i.p.v. Nutrison 1200 ...enz 1 doos Nutrison 1500...enz gestuurd. Op de pakbon stond gewoon 4 dozen N 1200. De dozen zijn hier thuis door Laurens keurig in de kast gepakt en de verpakking veschilt praktisch niet daardoor had ik het niet gemerkt!! Ook stom , maar dit was ons nog niet eerder overkomen. Natuurlijk heb ik het dinsdagmorgen wel gemeld , maar bij Sorgente werd nogal laconiek gereeageerd. Ik denk dat het meisje aan de telefoon geen idee had wat iets te zware voeding met Jochems maag doet. Ach ze kan ook niet weten hoe vervelend het spugen van Jochem is..
Verder ging het deze week weer een stuk beter met Jochem. Elke dag werd hij meer ontspannen en dat merkten ze ook op het KDC. Maandag was hij nog een dagje thuis met Thirza ( ik "stond" een dagje voor de klas omdat mijn collega nog op vakantie was, maar daar heb ik straks weer een dagvan tegoed !)
Dinsdagmorgen hadden we een passing van de thuisstoel. Atlas Revalidatie met ervoor zorgen dat Jochem daar goed in zit. Dat valt niet mee, we zijn al 3/4 jaar bezig!!  De passing had ik geregeld op het KDC want dat kan de Ergotherapeut meekijken en advies geven. Zij is heel ervaren en kent Jochem door en door.Eeerts heb ik een kopje koffie oip de groep gedronken en dat vond jochem heel gezellig! Maar de passing: Jochem vond het helemaal niets. Direct nadat hij in de stoel gezet werd begon hij te huilen en te strekken. Uiteindelijk lukte het ons hem wat rustig te krijgen en alle problemen aan de stoel te bekijken en te bespreken en  hiervoor oplossingen te bedenken de ergothrapeut van het KDC samen met de Atlas medewerker die waarschijnlijk ook ergotherapeut is. Daarna heb ik Jochem wer teruggebracht naar de groep en na even knuffelen ben ik weer naar huis gereden. Onderweg wat boodschappen bij de AH in Almkerk. Dat ligt handig op de route.
Dit weekend heeft Jochem gelogeerd bij Joke en Edward en dat is gelukkig heel goed gegaan., Morgen gaat hij aan het eind van de middag voor een midweek naar logeerhuis Werkendam. De tas staat klaar. Deze komende week gaan Henk en ik  4 dagen samen weg. Het cadeau van de kinderen en ouders voor ons 25 jarig huwelijk. Thirza en Willemijn zorgen dat Jochem vanaf vrijdagmiddag niets tekort komt.
Het lijkt er dus echt op dat het met Jochem de goede kant op blijft gaan!
Morgen moet ik eerst de auto voor de APK wegbrengen en dan weer een paar dozen luiers bestellen. Ook  de medicijnen weer controleren en bestellen wat nodig is en de laatste papieren van het Ketogeendieet opsturen. Dan is dat helemaal afgerond.
Vervelen is een woord wat ik niet ken.Past ook niet bij mij,denk ik. Wel heb ik elke middag een flinke dip en vallen mijn ogen bijna dicht.( Als het kan doe ik ze even dicht).Maar ook dat heb ik nu al bijna 12 jaar. Ik denk dat het niet mee over gaat...

Heerlijk winterweer...verkouden!

Wat heerlijk, deze vorstperiode. Al hadden we wel wat problemen met de auto. Voor het eerst in al die jaren liet hij ons staan! Vorige week zaterdagmorgen is het opgelost met startkabels en Arjans auto. Zondag en maandag deed de Ford het weer prima. Maar dinsdagmorgen toen ik naar ZB wilde om mijn paspoort op te halen, boodschappen  doen en even ergens koffie halen was het weer over met de pret. Thirza bood onmiddelijk haar Lupo aan en met wat schroom heb ik dit autootje maar meegenomen. Het was even wennen...Maar het lukte nartuurlijk wel.
Maandagmiddag is het garagebedrijf de bus komen halen en ze stelden gelijk de diagnose: niet werkende gloeiers. Het bleek dat 3 van de 4 gloeiers niet meer deden wat ze moesten doen. Woensdagmiddag kon ik de auto weer ophalen compleet met 4 nieuwe gloeiers. 's Morgens heb ik Thirza's auto meegehad naar m'n werk. De overgang van Lupo naar Ford verliep weer prima! Thirza nog bedankt voor het uitlenen van je auto!
Vrijdagmiddag kwam Jochem verkouden thuis. Hij heeft het flink te pakken. Zaterdag waren we samen thuis. Henk schaatste de Molentocht. De anderen waren aan het werk of lekker weg. Jammer dat Henk en ik niet samen konden gaan, al was 50 km voor mij wel iets te ver. Maar 25 was me zeker nog wel gelukt. Vorige week heb ik nog een paar keer geschaatst maar vandaag niet meer. De zondag met Jochem is vol, zeker als we ook nog een Praise hebben, waar ik weer van genoten heb! Henk offerde zich op om op te passen!!

Morgen werk ik een dagje voor mijn collega die vakantie viert , maar Jochem blijft een dagje thuis bij Thirza, die druk is met solliciteren.

samen met Thirza

Weer een week die voorbij gevlogen is. Jochem heeft ons een paar avonden lekker bezig gehouden door om half 10 wakker te worden en omdat hij dat ook niet leuk vond, te gaan huilen. Ja dan gaan we toch even kijken wat er aan de hand is. 'Wel gezellig' heeft hij vast gedacht want even later huilde hij weer....Tja dan maar even eruit....Heel gezellig in de kamer bij de anderen;) Maar de derde avond op rij hebben we hem toch maar duidelijk gemaakt dat dit niet de bedoeling is. Na een flink kwartier aanhoudend huilen  gaf hij de moed op. De avonden daarna sliep hij bij Marcel en Anneke en heeft hij zich netjes gedragen. Nu hoop ik dat hij ook hier weer gewoon doorslaapt.
Vrijdagavond hebben we hem met een slakkengangentje naar ZB gebracht. De sneeuw die 's middags was gevallen lag nog op de doorgaande weg maar alleen de rotondes waren wat glad. Gelukkig hebben we winterbanden en dat scheelt! Zaterdagmiddag ben ik met Arjan, Thirza en Willemijn naar Assen geweest. Zo op een middag heen en weer -440km over Arnhem, dan kun je doorrijden- is voor Arjan geen probleem. Ik heb heerlijk achterin gezeten en ervoor gezorgd dat we de goede afslagen namen;)
Even te zien hoe het is in het verpleeghuis, echt zien hoe het lopen gaat, even bijpraten.Het blijft jammer dat we wel een beetje ver weg wonen voor een kort bezoekje, elke week. 
Vandaag hebben we heerlijk geschaatst op in de buurt van Loevestein. Een baan van 2500m. Henk heeft 10 ronden gedaan, ik 6 en de meiden 5x het rondje. Waarbij we heen 'voor' de wind hadden maar terug 'tegen'. Elke rondje ging een beetje beter!

heey Pa : let op, met 2 handen op m'n rug!!

 Thirza en Willemijn

Jochem ligt ondertussen weer lekker in z'n bed heeft het prima gehad bij Marcel en Anneke.We nemen hem de laaste tijd niet mee naar de kerk en hij wordt zelfs gemist! Dat doet ons echt goed Corine!

deze foto heeft Thirza met haar HTC gemaakt

een foto van Henk volgt nog! en hier is de langverwachte foto...