Wat is er veel gebeurd de laatste tijd. Henk en ik hebben allebei in ons werk te maken met ingrijpende veranderingen. Gelukkig kunnen we er met elkaar over praten. Wat ons vooral bezig houdt na het overlijden van Lennard is dat mijn moeder een herseninfarct heeft gehad. Zo kwetsbaar zijn we als mens. Niet alleen Jochem, maar wij allemaal. Verdriet, zorg maar ook de blijdschap dat ze kan praten en actief wil oefenen om weer samen thuis te kunnen zijn met mij vader.Maar dat kost wel veel tijd. Ongelofelijk dat je van zo actief, zo hulpbehoevend wordt van het één op het andere moment. Dan is het echt heel vervelend om 200km verderop te wonen en niet gelijk te kunnen gaan. We willen voor Jochem juist wat stabiliteit en rust en alleen de weekenden dat hij logeert gebruiken we om de dingen te doen die we ook willen...(natuurlijk als het echt moet regelen we alles en gaan we) .  Na kerst zijn Henk en ik allebei 2 weken vrij. Jochem gaat nog logeren en dan kunnen we nog een keer gaan. Daarna kijken we weer verder.
Met Jochem gaat het weer een beetje beter.Hij is wat meer ontspannen en lacht weer meer. Alleen het naar bed gaan blijft lastig. We doen dat nu zelf nadat de hulp hem heeft gedoucht. Ook ontdekten we dat hij zijn schoenen niet zo fijn vind , hij heeft ze liever uit en zijn benen los. I.p.v. vast in de voetenbakjes. Dat is wel beter voor zijn voeten en heel zijn houding. Dus doen we het als hij het aangeeft. Altijd alles optimaal gaat niet. We proberen extra prikkels te vermijden en nemen hem voorlopig niet mee naar de kerk waar anderen met hem wandelen of in de crèche zijn. Dat geeft hem teveel prikkels, gewoon thuis is genoeg voor hem. Vooral gezellig op schoot blijft favoriet. Het is wel zwaar maar ook erg knus. Ik bereidt het goed voor: telefoon, bril, boek, krant, laptop, slab bij de hand en dan op schoot. Heb ik hulp nodig dan bel ik één van de kinderen( boven) en komen ze helpen. Zijn ze niet thuis dan moet ik me ermee zien te redden. Een knul van 23 kilo die niet meewerkt is toch lastig tillen. Maar waar een wil is.. Zolang mijn rug blijft zoals het nu is gaat het net.

Gisteren heeft Henk nog lekker gewandeld met een goed ingepakte Jochem. Misschien valt het op: Jochem heeft een nieuwe bril: bruin met onder een fel groen randje.