Dat klink zo best wel eenvoudig. Maar de praktijk is weleens anders. Maar het weten en uitspreken naar onszelf en met anderen geeft dat we het ook steeds weer mogen ervaren: Hij is erbij en we mogen steeds vragen om hulp en kracht.
Donderdagmorgen was ik al voordat Jochem uit bed kwam onderweg met Laurens die de trein van 6.40 moest hebben. Daarna ben ik maar doorgereden naar school. Jochem werd goed verzorgd door onze hulp Angela. Henk en Thirza konden hem nog wel even knuffelen:)
Het 'echte' feest hebben we zaterdagmorgen gevierd. Met verschillende hulpverleners en vrijwilligers. Jochem was donderdag al verwent met een stapel kaarten. Vooral de kaarten met een enveloppe erom heen zijn spannend...Jochem vindt het openscheuren van een enveloppe erg leuk. Daarna nemen we alle tijd om het kaartje te bekijken en voor te lezen.

Het was jammer dat het zaterdag ( en zondag) zo koud was. Jochem kon niet naar buiten om even te ontspannen. Nadat hij zaterdagmiddag lekker was gedoucht en nog even had gespeeld met één van de hulpen was hij om 7 uur echt aan bed toe. Maar alles moest nog wel verwerkt worden:Dat werd dus een flinke huilbui voordat hij in slaap viel.
Vandaag was hij weer helemaal ontspannen en zat te genieten van alles om hem heen. Op zondag is het ook vrij rustig bij ons en dat vindt Jochem heerlijk.


Geen opmerkingen:
Een reactie posten