wat een zomer!

Heerlijk zomervakantie! Ondanks dat ik therapeutisch aan het werk was , had ik de vakantie hard nodig. Ik bleek ijzertekort te hebben. Heel vervelend want ik sliep s nachts niet van een onrustig been. Maar eenmaal aan de ijzertabletten ging het snel weer de goed kant op.

De eerste week van onze vakantie was Jochem gewoon thuis. Overdag naar het KDC, dus stond de wekker gewoon op 6 uur.   Henk heeft een wand in de kamer van een nieuwe kleur voorzien en ook de hal van Jochem. Ondertussen kon ik een deel van mijn verplichte taken voor de vakantie in orde maken. Hij vond het wel gezellig dat papa en mama thuis waren als hij uit school kwam.

Op een regenachtige maandagmorgen vertrok Jochem met een logeertas en alle andere spullen naar Blokhuis en wij pakten tussen de buien door de auto in en reden naar Drenthe. Na een paar echt natte dagen werd het geweldig zomerweer. Een heerlijke actieve vakantie. We zouden eigenlijk na 11 dagen alweer naar huis moeten omdat Jochem thuis kwam maar Laurens heeft de eerste 2 dagen de honneurs waargenomen en Willemijn de dag daarop en zo konden we tot de laatste dag van Henks vakantie wegblijvenJ 14 dagen is voor onze begrippen kort maar gelukkig lang genoeg om heerlijk ontspannen thuis te komen. Jochem heeft nog een week bij Marcel en Anneke gelogeerd en daarna begon  voor hem het geregelde leven weer.

De eerste zondag na onze vakantie  waren we naar Lelystad om een kerkdienst bij te wonen waarin mijn broer en schoonzusje uitgezonden werden naar Senegal. Op de terugweg hebben we een ongeluk gehad …De auto ( onze aangepaste bus ) is total-loss.  Naast alle schrik ook een heleboel werk om alles te regelen. Ook al is het ongeluk niet onze schuld het gezeur met de verzekering is er niet minder om. Het voert te ver om hier alles te beschrijven maar gelukkig hebben we hulp van de Stichting. We gaan samen op zoek naar een nieuwe aangepaste bus. Zolang we die nog niet hebben kunnen we gebruik maken van een Mercedes Vito. Omdat Jochems rolstoelen nogal hoog en groot zijn past het net. Tenminste de laagste van de 2  Maar het belangrijkste is dat we hier heel erg mee geholpen zijn. 2 mannen zijn een zaterdag op stap geweest om dit voor ons te regelen. Wat geweldig om zo te ervaren dat we er niet alleen voor staan.  Afgelopen week tijdens de receptie van een 50 jarig paar vroegen ze niet om een cadeau maar er stond een pot waarin geld verzamelt werd om ons te ondersteunen in de aankoop van een andere bus! Dan kun je alleen maar dankbaar zijn. Zoveel praktische hulp en meeleven. Wat een rijkdom.

Ondertussen zijn we allemaal weer aan het werk.. Lichamelijk valt t mij erg tegen. Mijn rug speelt er op. Zo dat ik ‘s nachts niet weet hoe ik in bed moet liggen. Overdag gaat t . Arts en manueel therapeut weten niet wat het is…Gelukkig worden de symptomen wel behandelt.

Jochems orthese is weer helemaal aangepast.  Na 2 jaar ontstond er een scheur , dat is niet vreemd. De ‘orthesemaker’ heeft gelijk gekeken naar de groei van Jochem en na 2 nachten gewoon in bed te hebben geslapen, ligt hij weer heerlijk in de orthese!

Over een paar weken weer kindbespreking op het KDC.  Vorig jaar hebben ze aangegeven dat de kinderen langer mogen blijven. Dus ik ga ervan uit dat Jochem voorlopig op De Rollebol blijft.

Jochem staat op de actieve wachtlijst voor wonen. Het is erg dubbel. Op het moment is het thuis , door de week, goed geregeld met hulp. In het weekend valt het ons wel zwaar. Het liefst zou ik hem dicht in de buurt houden maar een geschikt huis is toch 40 minuten verderop..

Ik ga weer proberen regelmatig wat te schrijven en natuurlijk foto’s van Jochem te plaatsen.