Met Jochem gaat het de laatste tijd heel goed! Ondanks dat hij de laatste vakantie week ziek is geweest, kan ik dit toch zo zeggen!
Jochem heeft in augustus ruim 2 weken gelogeerd in Blokhuis en daarna een kleine week bij Anneke en Marcel. Hij kwam daar op maandagavond een beetje pips aan en vanaf dinsdag was het echt mis. Hij heeft ook Anneke aangestoken....en na een paar dagen werd Marcel ook nog ziek:(.
Maar gelukkig knapte iedereen weer snel op. Jochem had wat langer tijd nodig. De hoeveelheid voeding die hij kreeg is zeker week lang minder geweest. hij had ook gelijk flinke wallen onder zijn ogen.
Maar sinds gisteren zit hij weer op het normale niveau! We willen nog verder omhoog met de hoeveelheid voeding. Het gaat langzaam: 5ml per dag en dat dan 1 week voordat we weer verder gaan ophogen.
Ondertussen is Jochem 1.40 lang en 28 kilo! Hij is echt niet meer te tillen voor mij.
Voor de zomer hebben we de electrische rolstoel laten ophalen. Jochem reed er in de wintermaanden niet in en dan raakt hij de vaardigheid kwijt. Het blijkt lastig te zijn om elke week meerdere keren echt met hem te rijden. Aan het eind van de dag is hij moe en wij zijn druk...of maken ons druk;)
In het weekend is hij regelmatig weg en in het logeerhuis lukt het de begeleidster niet om met hem te rijden. Vaak weten ze niet hoe het allemaal werkt. Al met al voor ons de reden om te stoppen en ons niet meer schuldig te voelen dat we iets in huis hebben ( wat veel ruimte inneemt) en niet gebruikt wordt.
Door de electrische rolstoel heeft Jochem wel veel geleerd o.a: luisteren naar opdrachten en die opvolgen, keuze's maken, ontdekken dat hij invloed heeft op zijn omgeving. Dit neemt niemand hem en ons meer af. Hij maakt nog steeds zelf keuze's en weet hoe hij op een positieve manier aandacht kan vragen. Dit lukt niet altijd maar hij weet het wel en wij spreken hem er ook op aan!
Voor de vakantie hadden we een overleg met het clusterhoofd, zijn begeleidster en de orthopedagoog. Tijdens dit gesprek was Jochem onderweg naar huis.Eén van de hulpverleensters hem op zou vangen. In principe zou er iemand thuis zijn om de deur open te doen. Maar deze persoon was in slaap gevallen... Dus ging mijn telefoon. Ik nam op en hoorde dat zij niet naar binnen kon met Jochem.
Omdat ik al een tijd terug bedacht had dat dit soort situaties zouden kunnen voorkomen had ik bedacht een sleutel vast te maken in de tas van Jochem. Dus reageerde ik : 'Jochem heeft een sleutel bij zich" . Alle 3 in de kamer keken mij verbaasd aan en nadat ik de telefoon weer had opgeborgen reageerden ze : 'Wat een slim idee! Eerst keek ik ervan op maar wat handig.' Ze hadden dit nog nooit eerder gehoord. Ik denk dat meer ouders dit doen. Ik kan er wel van op aan dat de hulpverlener op tijd is. Maar ik ben altijd wat onzeker over, of ik op tijd ben of de kinderen. Zo kan Jochem in ieder geval naar binnen, het zal maar regenen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten