Maandagmorgen stond alles klaar voor een logeerweek in Werkendam. Voordat de bus kwam liet ik hem de foto van het KDC zien en daarna de foto van het logeerhuis. Jochem vond het leuk. Daarna telde ik de nachten: 1,2,3,4 nachtjes. Jochem vond het nog steeds leuk! Tenminste dat denk ik want hij lachte me vriendelijk toe :-).
Nadat Jochem was vertrokken lag er een hoop was die gevouwen moest worden en een heleboel klussen. Gelukkig kwam mijn hulp ook. Ik mag haar niet uit de PGB betalen maar gelukkig lukt het zo ook.En zolang het haalbaar is geniet ik ervan! Zij doet de douche en de bovenverdieping. Behalve de kamers van de kinderen, die kunnen dat zelf wel.Willemijn had deze morgen een taxi nodig want de oude fiets moest mee naar Ede. Haar fiets daar was gestolen. Balen hoor. Nadat ik haar had afgezet, even koffie gedronken bij een zuster en weer naar huis. Na een power-nap kon ik er weer tegen en heb ik verschillende adresjes een kort bezoekje gebracht en overal wat achtergelaten. Van oude kranten tot salarisspecificaties. Omdat Jochem niet naar huis kwam had ik alle tijd. Dinsdag ben ik wat later opgestaan en daarna heb ik alles wat nog moest gebeuren afgewerkt. Want de dagen daarna werden erg druk. Een menuplanning werkt dan goed.
Woensdagmorgen kon ik met een collega meerijden naar school. Henk zou om 9.00uur Jochem uit het logeerhuis halen. We hadden deze dag een afspraak in het ziekenhuis bij de kinderarts, revalidatiearts en de diëtiste. Niet echt handig midden in de logeerweek maar wel fijn dat we iedereen op 1 dag konden spreken. Dat had ik al meerdere keren aangegeven en als ze het dan ook nog oppikken moet je gewoon maar gaan.... Tegen 12 uur was Henk bij school en ik liet de klas onder toezicht van de stagiaire achter voor het laatste kwartier. Bij het ziekenhuis hadden we zo en plekje dankzij de invalidenparkeerkaart. Nadat we Jochems patientenpas gescand hadden hoefden we niet lang op de artsen te wachten. het was een plezierig bezoekje. De kinderarts begon met de opmerking: hij ziet er goed uit! nou dat vonden wij ook en daarna kwamen de gebruikelijke vragen. Hoe gaat het met zijn epilepsie, gebruikt hij nog steeds dezelfde medicatie, welke dosering. Welke voeding krijgt hij, hoeveel per dag, enz, enz.
De revalidatiearts ging alle hulpmiddelen langs. Bij de statafel aangekomen vroeg de kinderarts: "En vind hij dat leuk?" Mijn reactie, dat er bijna geen kind van Jochems leeftijd de statafel leuk vindt, verbaasde haar. Ze keek haar collega aan die mijn opmerking bevestigde. Maar zolang Jochem niet te hard protesteert blijft hij op het KDC regelmatig in de statafel staan. Nadat we dit bezoek hadden afgesloten konden we Jochem verschonen en wachten op de diëtiste die ruim een half uur te laat kwam. Blijkbaar stond op haar planning iets anders dan op onze afspraken brief. Maar ook dit bezoek verliep erg ontspannen. Het is wel eens anders geweest omdat het met Jochem niet zo lekker liep. De diëtiste zelf is een aardige en professionele vrouw. Ik kan altijd goed met haar overleggen.Ondertussen was het 14.15uur en waren we klaar! via de betaalautomaat voor een uitrijkaartje waar ik net genoeg geld voor had... en daarna weer op weg naar Werkendam. De voedingspomp aan zodat hij toch nog een beetje op schema bleef. Onderweg weer even stoppen omdat de pomp begon te piepen ( voeding klaar). Dat vind Jochem in de auto erg eng. Thuis trekt hij zich er niets van aan. Vanaf 15.00 zou er weer iemand in het logeerhuis aanwezig zijn en net voor die tijd waren we er. Jochem werd weer enthousiast ontvangen en wij vertrokken terwijl Jochem even erg verdrietig was. Voor de woensdagavond staat medisch fitness op het programma. We hadden in eerste instantie die avond nog een afspraak , maar die ging niet door.
De donderdag werd een drukke dag op school. Met een extra stagiaire en een vergadering. Daarna snel naar huis, douchen, eten ( Thirza had gelukkig tijd om te koken) en na 45 minuten zaten Henk , Cathelijne, die ook net was aangekomen met de bus en ik, in de auto richting Alphen aan de Rijn. De oudste dochter van vrienden van ons, en een vriendin van Cathelijne trouwde en we waren uitgenodigd voor de kerkdienst, receptie en Cathelijne voor het feest. Omdat openbaar vervoer niet altijd praktisch is zijn we iets langer gebleven en bleef Cathelijne een nachtje bij ons slapen. Rond middenacht kon ik mijn ogen dicht doen en ondanks de korte nacht was ik vrijdag toch redelijk fit.
Vrijdagmiddag kwam Jochem weer thuis. Het was een beetje vreemd want ik kon nadat ik de tas had uitgepakt, gelijk weer inpakken. Het weekend was voor Anneke en Marcel en soms komt het een beetje vreemd uit maar we laten de logeerweekenden toch gewoon om de week doorgaan.
Net voor vertrek bleek dat de abductieklos weer niet goed vastgezet kon worden. Deze was ongeveer 14 dagen geleden 'gerepareerd'. Maar niet zoals het moest. Ondanks de tijd (18.00uur) bel ik met Welzorg en leg uit dat ik hier erg van baal maar dat ik het niet eerder heb opgemerkt en dat het zo niet kan. Ik wordt doorverbonden met de monteur die dit weekend dienst heeft en hij wil wel even kijken of hij er iets aan kan doen...Ik geef het adres van M&A door en daar is hij nog geweest. Er is een tijdelijke oplossing en hij heeft iets besteld. Maar wat??? Marcel en Anneke begrepen hem niet zo goed...het kan aan hen liggen..;)
Ondertussen ligt Jochem na een lange huilbui ( er moet heel wat verwerkt worden) te slapen.
Nog 4 nachtjes slapen en hij wordt 13 jaar!! D.V
Geen opmerkingen:
Een reactie posten