eindelijk

Hè, hè eindelijk weer tijd vrijgemaakt voor het schrijven van een blog. De laatste tijd zijn de avonden niet zo rustig en ik ben vaak aan het breien:) 
Even een terugblik:
Vorige week vrijdag zijn Thirza en Arjan getrouwd. De dag begon mistig maar werd stralend. Arjan en Thirza zagen er prachtig uit en voor ons als ouders was het een ontspannende, feestelijke dag met een mooie dienst en daarna een gezellig feest.

Jochem raakt steeds meer gewend aan de CPAP. Hij slaapt al wat langer achter elkaar maar is nog wel een paar keer op een avond/ nacht wakker. Ook moet hij elke nacht een keer verschoond worden. Ondanks schuiven met lactose krijgen we het nog niet voor elkaar dat de ontlasting overdag komt:(

7 maart vierde Jochem zijn 14de verjaardag.  Op zo'n dag dringt het meer tot je door hoe 'groot' hij al is.  Al die jaren blijft de zorg groot en wordt steeds groter terwijl het normaal anders wordt. Zorg voor een puber is vaak niet dat je je druk maakt over zijn slaap en ontlasting .Maar zorg over "zit hij wel goed in z'n vel" is natuurlijk ook herkenbaar voor ouders van 'gewone' pubers.
Jochem is verwend met een heleboel kaarten. Voor ons is het bemoedigend te merken dat mensen om ons heen aan hem denken en dit voor hem doen. Jochem vindt het prachtig als we een envelop openscheuren en een kaart eruit halen en óóóóóóh roepen.
Ze staan allemaal in de vensterbank. Het komt goed uit want mijn planten was niet veel meer. En zo ziet het toch vrolijk uit. 

Na een paar dagen kwam er nog een bad-eend over de post. Jochem heeft een hele verzameling. Niet zo vreemd als je bedenkt dat er op het KDC regelmatig wordt getrakteerd op zeep met een bad-eend omdat snoep e.d niet voor de kinderen daar zo geschikt is. De meeste zijn niet zo bijzonder, gewoon van de Action. Deze was speciaal een echte politiebad-eend, afkomstig van een goed luisteren oom en tante.( foto houden jullie tegoed)